Wees niet bang by Anne Holt

Author:Anne Holt [Holt, Anne]
Language: nld
Format: epub
Publisher: Cargo
Published: 2010-11-23T23:00:00+00:00

En als je daar bent

‘Ik moet je allereerst dit laten zien,’ zei Kjetil Berggren en hij legde vier voorwerpen voor haar op een witte doek. ‘Neem alle tijd die je nodig hebt.’

Zijn stem was zacht en stroomde bijna over van empathie, alsof ze al op Mariannes begrafenis waren. In dat geval droegen ze geen van beiden gepaste kleding. Het was zaterdag 10 januari en Kjetil Berggrens afgedragen anorak hing aan een haakje bij de deur. Toen hij om de tafel liep om weer te gaan zitten, moest hij zijn ene kniekous optrekken.

‘Ik had zo’n condoompak en bijpassende skischoenen verwacht,’ zei Synnøve.

De politieman gaf geen antwoord.

‘Het gaat al beter met me,’ zei ze toonloos. ‘Wees maar niet bang.’

Voor het eerst in precies twee weken had ze geslapen. Echt geslapen. Zodra Berggren en de dominee haar de avond ervoor alleen hadden gelaten, had ze de honden gevoerd en was ze haar bed in gedoken. Veertien uur later was ze wakker geworden. Een paar seconden was ze blijven liggen zonder helemaal te weten waar ze was en wat ze voelde. Toen de wetenschap over Mariannes dood haar plotseling trof, moest ze weer huilen. Toch was dit anders. De angst was verdwenen. Marianne was dood en het zoeken was voorbij. Op een bepaald moment zou met dit verdriet te leven zijn. Dat begreep ze nu, na veertien dagen in de hel. Wat een pijnlijke stilstand was geweest, was uiteindelijk veranderd in beweging. Ergens naartoe. En als ze daar was, zou alles beter worden.

Vanmorgen pas had ze serieus gemerkt hoe gespannen ze zich in deze twee weken had gevoeld. Haar rug deed pijn en het was moeilijk om haar hoofd heen en weer te bewegen. Haar kaak voelde bijna aan alsof die op slot zat, toen ze probeerde een beetje havermout als een laat ontbijt te eten. Ten slotte had ze het opgegeven en liet ze een bad vollopen met gloeiend heet water. Daar had ze gelegen tot het water lauw werd en de huid op haar vingertoppen begon los te laten.

Synnøve Hessel had door het stille huis geslenterd. Voor de allereerste keer had ze Kaja in huis genomen tot troost en gezelschap. Marianne had als voorwaarde om poolhonden te houden gesteld dat ze altijd buiten moesten blijven. Kaja had bij de drempel geaarzeld, voordat ze zich uiteindelijk binnen liet lokken en op de bank sprong. Daar hadden ze samen getreurd, Synnøve en de hond, tot Kjetil Berggren zoals afgesproken om drie uur kwam om haar te halen.

Nu zat ze in hetzelfde kamertje als laatst. Toen ze binnenkwam zat er al een ambtenaar uit Oslo, maar ze wilde alleen met Kjetil praten. Verder niemand. Nog niet.

‘Ik begrijp dat dit enorm veel voor je wordt, Synnøve, en ik…’

‘Kjetil,’ onderbrak ze. ‘Ik bedoel het volkomen serieus. Als je vermoedde hoe ik me heb gevoeld sinds Marianne verdween, zou je begrijpen dat het veel gemakkelijker is om te…’

Ze zweeg en sloot haar ogen.

‘Laten we zorgen dat we dit achter de rug hebben, oké?’

‘Heb je de wonden in je gezicht verzorgd?’ vroeg hij.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.